Zachęcam rodziców do jak najszybszego zgłoszenia się do psychologa,
kiedy zauważą jakieś niepokojące zachowania u dziecka.
Czekanie wiąże się z utrwalaniem przez dziecko zaburzających je mechanizmów. Kiedy problem jest świeży, pozbycie się go jest łatwiejsze i szybsze. Każdy rodzic chce jak najlepiej zaopiekować się swoim dzieckiem.
Pomoc psychologiczna w moim Gabinecie składa się z konsultacji wstępnych oraz dalszych działań, np. psychoterapii.
Konsultacje wstępne są cyklem 2-4 spotkań, w czasie których dowiaduję się o powodach zgłoszenia, poznaję dziecko oraz jego rodzinę, przedstawiam moje rozumienie trudności oraz możliwe rozwiązania. Jednocześnie rodzice oraz dzieci mają możliwość poznania mnie
oraz techniki pracy.
Możliwe zalecenia po wstępnych konsultacjach:
Psychoterapia indywidualna dzieci do 12 roku życia opiera się głównie na wspólnej zabawie z dzieckiem. Zabawa w psychoterapii dzieci jest odpowiednikiem mówienia na psychoterapii dorosłych. Wykorzystywanie mówienia do wyrażenia swoich przeżyć psychicznych jest osiągnięciem rozwojowym, które u dzieci jest tak rozwinięte jak u dorosłych. Poziom lęku u dzieci jest wyższy niż u dorosłych, dlatego mówienie o swoich przeżyciach dla dziecka jest trudniejsze. Dzieciom też trudno mówić na pewne tematy np. o swoich rodzicach z poczucia lojalności. W zabawie ujawniają się również nieświadome myśli i uczucia, które dziecko ma, ale nie jest w stanie świadomie przetwarzać.
Za pomocą szeroko pojętej zabawy dzieci radzą sobie ze swoimi przeżyciami, trudnościami rozwojowymi (np. odseparowaniem się od rodziców i pójściem do przedszkola) czy sytuacyjnymi (np. rozwód rodziców). Zabawa umożliwia dziecku odegranie swoich przeżyć z perspektywy dystansu i całkowitej kontroli tego co się dzieje. Psychoterapeutka obserwuje zabawę dziecka lub bawi się z dzieckiem i udziela komentarzy. Komentarze te mają np. na celu zwiększenie poziomu mówienia (werbalizacji) o swoich przeżyciach, a w efekcie lepsze radzenie sobie z emocjami lub np. są podpowiedzią jak może rozwiązać problem, z którym się boryka.
Spotkania odbywają się w wyposażonym w liczne zabawki gabinecie, które same w sobie zachęcają dziecko do uczestniczenia w spotkaniach.
(Więcej informacji na ten temat można znaleźć np. w książce: Terapia zabawą, G. L. Landreth, Doing Child and Adolescent Psychotherapy, R. Bromfield)
Psychoterapia nastolatków (od 12 roku życia) polega głównie na rozmowie, która dotyczy trudności doświadczanych przez nastolatka. Specyfika tych trudności ujawnia się również w sposobie przeżywania spotkań psychoterapeutycznych. Komentarze terapeuty dotyczą specyficznego dla nastolatka sposobu przeżywania siebie oraz innych, które przyczyniają się do doświadczanych przez niego trudności. Terapeutka pokazuje również nieświadome myśli, uczucia, motywacje, które utrudniają funkcjonowanie.
Najczęściej zaczyna się od zwrócenia uwagi na te aspekty zachowania, których nastolatek nie zdawał sobie sprawy. Najczęściej jest to widoczne w sprzeczności między treścią wypowiedzi, a np. mimiką, tonem głosu. Np. nastolatek opowiada o tym, jak podziwia osiągnięcia kolegi z drwiną w głosie, ale nie zdawał sobie sprawy z drwiącego sposobu mówienia. Podziw osiągnięć jest świadoma, drwina nieświadoma. Następnie poszukuje się rozumienia tych sprzeczności.
W psychoterapii psychodynamicznej czynnikiem leczącym jest coraz większe włączanie części nieświadomych do świadomych. Powstaje wtedy nowa jakość, która uwalnia od zahamowań rozwojowych.
Treść spotkania psychologa z dzieckiem są objęte tajemnicą,
rodzic ma natomiast prawo do wniosków ze spotkań.
Objęcie treści spotkań tajemnicą jest szczególnie ważne dla nastolatków, co wiąże się z ich procesem oddzielania się od rodziców i budowaniem własnej tożsamości (głównym zadaniem rozwojowym dojrzewania).
Korzyści ze spotkań dziecka z psychologiem to: