Sięgnij po pomoc specjalisty i rozwiąż problemy Twojego dziecka. Zadbaj o najbliższych i swoją rodzinę.
Psycholog dla dorosłych
Od młodych lat psychologia była moją pasją. Mam wieloletnie doświadczenie w pracy psychoterapeutycznej oraz psychologicznej. Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz 4-letnią szkołę psychoterapii w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym. Pracowałam z biegłą sądową, na oddziałach szpitalnych, przychodni oraz prywatnym gabinecie wykonując diagnozy psychologiczne, psychoterapie, arteterapie oraz psychoedukację. Obecnie prowadzę prywatny gabinet i wykładałam psychologię na Akademii Sztuk Pięknych.

Zapewniam bardzo konkurencyjne ceny oraz przejrzysty cennik.
60 minut
Konsultacja wstępna
dla dorosłych, młodzieży i dzieci
45 minut
Psychoterapia dla dorosłych, młodzieży i dzieci
45 minutes
Psychotherapy in English

Zmiana nieadaptacyjnych mechanizmów funkcjonowania psychiki za pomocą rozmowy, relacji psychoterapeutycznej oraz innych technik pośrednich, które mają na celu zwiększenie samoświadomości oraz wyćwiczenie określonych zachowań. W przypadku dzieci poza rozmową wykorzystuje zabawę, aktywność artystyczną, specjalistyczne książki.
Rodzaje psychoterapii: indywidualna (terapeuta – jeden klient), grupowa, rodzinna, par/małżeńska.
Uwolnienie dziecka od zahamowujących i zaburzających rozwój mechanizmów psychicznych. Poprawa relacji z innymi oraz umiejętności interpersonalnych. Zanik utrudniających funkcjonowanie na codzień zachowań, które negatywnie wpływają na samo dziecko oraz najbliższe otoczenie. Większe zaangażowanie w naukę szkolną oraz rozwój zainteresowań. Wzrost troski o siebie oraz innych.
Najważniejszym czynnikiem zmiany w psychoterapii psychodynamicznej jest analizowanie nieświadomości i łączenie jej z treściami świadomości. Na nieświadomość składają się myśli, uczucia, motywacje, przekonania, które są częścią psychiki, ale o których nie zdajemy sobie sprawę. Zakłada się, że źródła doświadczanych trudności znajdują się w nieświadomości. Sposób funkcjonowania psychiki jest widoczny w treści i sposobie mówienia, typie doświadczanych trudności, aktywności zabawowej i artystycznej, w sposobie funkcjonowania dziecka w relacji z psychoterapeutą.

Ogólnie psychoterapia jest dla osób zmotywowanych do zmiany. W przypadku młodszych dzieci trudno oczekiwać pełnego rozumienia swojej sytuacji, dlatego uczestnictwo w psychoterapii dziecka opiera się na chęci i zgodzie jego rodzica.
Starszy nastolatek uczestniczy już w psychoterapii bardziej świadomie i jego bezpośrednia motywacja jest konieczna. Podobnie zgoda rodzica. Część nastolatków przychodzi początkowo na spotkania bardzo niechętnie, co jest przepracowywane w czasie spotkań.
Rozróżnia się psychoterapię nacelowaną na zmianę zachowania, emocjonalności, sposobu przeżywania siebie oraz innych oraz psychoterapię wspierającą w przeżywaniu trudnych życiowych sytuacji.
Rodzice zgłaszają się z dziećmi z różnych powodów.
W przypadku dzieci młodszych najczęstszą przyczyną są silnie wybuchy złości, rozwód rodziców i sprawy wokół rozwodu czy rozstania rodziców, nadpobudliwość, trudności ze spaniem, różne lęki, odmowa chodzenia do szkoły/ przedszkola, odmowa uczenia się, odrzucenie przez rówieśników, silnie negatywne reakcje na rodzeństwo, odmowa jedzenia, silne buntownicze zachowania.
W przypadku młodzieży częstymi powodami zgłoszenia są stany depresyjne, myśli i gesty samobójcze, samookaleczenia, napady lęku, odrzucenie/ izolowanie się od rówieśników, osłabienie wyników w szkole, odmowa chodzenia do szkoły, nieadekwatne do wieku zachowania seksualne, niskie poczucie własnej wartości, brak zainteresowań.
Mam sukcesy w leczeniu trudniejszych przypadków związanych z zaburzeniami odżywiania, samookaleczeniach czy po próbach samobójczych.
W własnej praktyce zauważyłam, że skutki oddziaływania terapeutycznego na dzieci czy młodzież są znacznie szybsze niż na dorosłych. Pierwsze efekty (osłabienie zachowań problemowych lub ich zanik) są widoczne po kilku tygodniach.
Terapie dzieci młodszych są ogólnie najkrótsze i potrafią trwać jedynie od kilka miesięcy do roku.
Psychoterapia młodzieży trwa dłużej. W początkowych miesiącach słabną/ zanikają objawy np. lękowe, depresyjne, a dalsza psychoterapia jest nacelowana na zmianę zaburzających mechanizmów osobowości.
Na pierwsze spotkanie mogą przyjść jeden lub dwóch rodziców w towarzystwie dziecka lub bez niego. W większości zalecam jednak zgłoszenie się wraz z dzieckiem oraz obojem rodziców, jeśli to możliwe. Rozmawiam wspólnie o powodach zgłoszenia, następnie rozmawiam osobno z dzieckiem i rodzicami. Umożliwia mi to określenie wstępnych wniosków. Na kolejnych spotkaniach poznaję lepiej dziecko oraz jego środowisko. Ustalamy wspólnie dalsze zalecenia oraz ewentualnie cele spotkań dziecka czy psychoterapii.
W trakcie regularnych spotkań z dzieckiem młodszym rozmawiamy oraz dziecko korzysta z dostępnych w gabinecie zabawek, gier, artykułów plastycznych czy książek. Analizuje treść wypowiedzi dziecka, jego zabawy oraz sposoby nawiązywania relacji. Przekazuje swoje wnioski w komentarzach lub w trakcie zabawy, np. poprzez odgrywanie sposobu rozwiązania trudności z którymi boryka się dziecko. Z rodzicami kontaktuje się regularnie, choć częstotliwość spotkań jest ustalana indywidualnie i według potrzeb.
Spotkania z nastolatkiem są podobne do tych z dorosłymi. Opierają się głównie na rozmowie. Nastolatek mówi na tematy dla niego znaczące oraz zgodne z ustalonymi celami spotkań. Analizuje treść i sposób wypowiedzi nastolatka, motywuje go do tego samego, następnie rozmawiamy o naszych spostrzeżeniach.
Tak, psychoterapeuta jest zobowiązany do zachowania poufności. Tajemnica obejmuje wszystkie informacje (dane) uzyskane w czasie spotkań i związanych z klientem, również sam fakt korzystania z usług psychologicznych czy psychoterapeutycznych. Rodzice mają prawo do wniosków ze spotkań z psychologiem i psychoterapeutą, natomiast dokładny przebieg spotkań jest objęty tajemnicą również przed rodzicami.